...As if...

เมื่อประมาณอาทิตย์ก่อน

หลังจากที่คุยกับปรีชาน้อยลงทุกวันทุกวัน

อาจเป็นด้วยวัยที่แก่ชราขึ้น  และแรงต้านทานต่อความต้องการนอนที่ลดลง

จึงทำให้เกิดการลดลงของอัตราเพิ่ม (Diminishing return of scale)  ตรูมั่ว

เราเลยคิดกิจกรรมเสริมสร้างความรักความอบอุ่นระหว่างการคุยโทรศัพท์

 

 

เริ่มจาก 

"ปรีชา ปรีชา เราเล่นต่อเพลงกันมั้ย"

ตอนแรกนึกว่าจะโดนด่าว่าปัญญาอ่อนซะแล้วอ่ะ

แต่พอเริ่มต้นเพลงแรก ซึ่งจำไม่ได้ว่าเพลงไร  ปรีชาก็ร้องต่อกลับมาด้วยอ่ะ

แล้วจากนั้นก็มีแต่เสียงหัวเราะ หัวเราะ  หัวเราะ  (อย่างบ้าคลั่ง)

เพราะเพลงแต่ละเพลงมันช่างบ่งบอกอายุเหลือเกิน  เช่น

"โปรดเถิดดวงใจ โปรดได้ฟังเพลงนี้ก่อน"

"ก็มีแต่ควายๆ ๆ เท่านั้น  ก็มีแต่ควาย แต่ควายอย่างเดียว"

และยังมีเพลงที่ไม่คาดคิด  เช่น

"เจี๊ยก เจี๊ยก เจี๊ยก  เป็นเสียงเรียกของลิง"

แล้วช้าง ช้าง  ช้าง ด้วยหรือเปล่า ไม่แน่ใจ (เกือบครบทั้งสวนสัตว์ 555+)

อนุบาลหมีน้อยมั่กมาก

 

สนุกดี

บางทีเราก็ลืมไปแล้ว  ว่าเราเคยสนุกกันมากแค่ไหน

^_^

 

 

เมื่อวันศุกร์ที่  31  กรกฎาคม ที่ผ่านมา  ไปดูคอนเสิร์ตตตตตตตต มา

 

นัดกับสาวสาวตอนทุ่มตรง  ที่มีแต่สาวๆ ไม่มีหนุ่มเลย เพราะหนุ่มหนีกลับบ้านนา

(ไอ้เก่ง - เพื่อนผู้ชายคนเดียวที่เหลืออยู่ขณะนี้  ดันต้องกลับบ้านไปรับหน้าที่ลูก (ผู้) ชาย)

ดิชั้น  ไปสายกว่าเวลานัด  เป็นปกติวิสัยอยู่แล้ว  พอไปถึงก็วนหาที่จอดรถอีกนานโข

แต่หลังจากได้ที่จอดรถขั้นเทพ   ก็เปลี่ยนเกือก  แล้วก็เดินไปสมทบกับเพื่อนๆ 

 

โบว์ออกมารับ  เพราะต้องแสดงบัตรคอนเสิร์ตกับเจ้าหน้าที่ด้วย

พอเข้าไปถึง  ก็มีน้องหน้าสวยมาแจกโค้ก ซีโร่  แล้วน้องก็บอกว่า  สามารถชิงโชคไปเที่ยวกับพี่เป้ได้นะคะ

โบว์และชั้น  สองคนมองหน้ากัน  พี่เป้  พี่เป้   พี่เป้ ..................  พี่เป้ ไฮร็อค   อ่ะหรอ  (นึกในใจ)

แต่พอหันไปเจอหน้าน้องเค้าแล้ว  สมองก็จูนว่า เฮ้ย ต้องเป็นพี่เป้ที่ฮิปกว่านั้นสิ  เป้หนายยยยยยยยน้า

(น้องเค้าก็มองกลับมาแบบว่า นังสองคนนี้มันสงสัยอะไร) 

หันกลับมาป่ะหน้ากันสองคน คิดได้ทันที  อืมม เป้  อารักษ์   ตอนแรก ต่างคนต่างคิดว่า เป้ไฮร็อค อ่ะ  555+

 

เดินเข้าไปถึงโต๊ะที่มีสาวสวยคนนึงนั่นอยู่  นั่งอยู่คนเดียวไม่กลัวใครมาจีบบ้างเล้ยยย 555+

นั่งพักเหนื่อยพร้อมกับฟังไอ้ฟูถากถาง   ไม่รู้มันจะด่าทำมัย ในเมื่อมันก็รู้อยู่แล้วว่าเราต้องสาย หุหุ

หลังจากนั้น  โบว์กับฟูโกะก็เดินไปหาซื้อของมานั่งรับประทานกัน  อันได้แก่

ผัดไท   สปาเก็ตตี้   และไส้กรอกย่าง  เข้ากันมั่กมากเล้ยยย

กิน  กิน   กิน   เม้าท์   เม้าท์   เม้าท์

ส่วนใหญ่ Topic  เม้าท์จะเป็นเรื่องความรักของฟูโกะ  ขำๆ  แต่จริงจังนะยะ

 

กินเสร็จก็นั่งฟังเพลงของนักร้องคนอื่นไปพลางๆ 

อืมม  เพลงดี   ดนตรีไพเราะ  อาหารใช้ได้  แล้วก็มีเพื่อนสาวสุดซ่า  โอเคเลยยย

 

มาแล้ว  มาแล้ว  ETC  มาแล้วจ้า

ไอ้โบว์ กับไอ้ฟู ไปหน้าเวทีเลยทีเดียวเชียว  ส่วนข้าพเจ้าเป็นไม้หลักปักขี้เลนอยู่ที่โต๊ะ

ดีอ่ะ  ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ

มันส์

ซึ้ง

สนุก

ตลก

น่ารัก

แค่นี้ก็เกินคุ้มแล้วอ่ะ

ไม่รู้จะบรรยายบรรยากาศได้งัยดี  เข้าไปดูลิงค์เพลงนางฟ้า 

ที่ไอ้โบว์มันต้องใช้ความอดทนตั้งแต่ขั้นตอนการอัดจนถึงการโหลดลง Youtube เอาล่ะกันนะจ๊ะ

(ไม่รัก  มันไม่ทุ่มเทขนาดนี้นะเนี่ย  หุหุ)

 

ใครที่ว่าง  คราวหน้า   ไปด้วยกันนะ นะ นะ ^_^

 

เมื่อคืนวันเสาร์ที่  2  พ.ค. ที่ผ่านมา

ได้รับโทรศัพท์จากไอ้อ่อง "ฮัลโหล  มึงรู้ป่ะ" (น้ำเสียงตื่นเต้นผิดปกติ)

"ไอ้ชัยจะแต่งงานแล้วนะ" (มันพูดประมาณนี้  ถ้าจำไม่ผิด)

อืมมมมมมม  รับรู้ได้เลยว่าไอ้ชัย หมายถึง มนต์ชัย 

ทั้งๆ ที่ร้อยวันพันปีไม่เคยคุยกับไอ้อ่องเรื่องมนต์ชัยเล้ยยยยย

 

ความรู้สึกมันก็แปลกๆ ดีเหมือนกัน  ไม่ได้รู้ข่าวคราวเกี่ยวกับมนต์ชัยมาตั้งนานแล้ว

พอมารู้อีกที  ก็คือกำลังจะแต่งงานซะแล้ว

 

"มันจะแต่งพรุ่งนี้  ไอ้เมย์โทรมาบอก  แต่ยังไม่รู้รายละเอียด"

เออ  เป็นการรับทราบกึ่งเชิญไปร่วมงานแต่งที่กระทันหันที่สุดเท่าที่เคยประสบ

(ปกติ จะไปงานแต่งงาน ดิชั้นเตรียมตัวเป็นเดือน - ลดความอ้วน)

ได้แต่ตอบไอ้อ่องกลับไปว่า

"หรอ  เออๆ อยากไปอ่ะ  แกรู้เรื่องว่างัย  ก็โทรมาบอกหน่อยแล้วกันนะ"

 

สรุปว่า มนต์ชัยจะแต่งงานวันพรุ่งนี้ หกโมงเย็น ที่โรงแรมเอเชีย แอร์พอร์ต

(พร้อมกับได้เบอร์มือถือ ซึ่งไหว้วานกึ่งกรรโชกให้ไอ้อ่องหาเบอร์โทรศัพท์มาให้)

 

จากนั้นก็ต้องโทรไปแซวซะหน่อย  พร้อมกับสัญญิงสัญญาว่าจะไปร่วมงาน

 

แต่สุดท้าย..... ไม่ได้ไป  เสียดายมากเลยอ่ะ

อยากเจอ อยากเจอ 

อยากพูดคุย  ทักทาย  สนทนาปราศรัย กับผู้ที่ห่างหายไปจากชีวิตเรามานานเนิ่น

 

ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสอีกทีเมื่อไหร่   เสียดายจิงจิง

ตอนนี้นั่งอยู่ที่กบาลถมอรีสอร์ท แถวๆ หัวหิน

วันเกิดปีนี้  จัดทริปมาเที่ยวและพักผ่อนอย่างเต็มที่

เนื่องจากปีที่แล้วต้องทำงานออกต่างจังหวัดเปล่าเปลี่ยวใจสุดๆ

ปีนี้เลยอยากชิลลลลลลลล 

ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงจัดแจงตามใจตน

 

เริ่มต้นจากการเรียบๆ เคียงๆ ไอ้โบว์ว่า เออ แกมี Voucher ของกบาลถมอใช่ป่ะ

(แล้วแกก็คงไม่ได้ไปในโอกาสไหนแล้วช่ายป่ะ

เพราะฉะนั้นวันเกิดชั้นถือเป็นโอกาสอันดี - คิดในใจ)

งั้นวันเกิดชั้น เราไปกบาลถมอกันมั้ย อยากไปชิลอ่ะ

 

หลังจากที่มีเรื่องติดๆ ขัดๆ เกี่ยวกับเรื่องจองๆ ลาๆ

แต่สุดท้ายก็รวบหัวรวบหางสมาชิกอันได้แก่ปรีชา และโบว็มาจนได้

ตอนนี้เลยได้นั่งชิลอย่างใจปรารถนา

 

เค้าว่า วันเกิดเป็นงัย ปีนั้นจะเป็นอย่างนั้นทั้งปี

เออ  สงสัยชีวิตในปีนี้จะน่าสนใจไม่ใช่เบา หุหุ

 

ปีที่ผ่านมามีหลายเรื่องหลายราวเข้ามาในชีวิต

ทั้งดีทั้งร้ายปะปนกันไปตามทำนองของชีวิต

แต่เราก็ผ่านมันมาได้

 

ปีใหม่นี้

ขอให้เรื่องร้ายๆ ลดน้อยลง แทนที่ด้วยเรื่องดีๆ มากขึ้น

(ขอมากไปป่ะเนี่ย)

ขอให้ชีวิตเข้ารูปเข้ารอยซะที 

และ

ขอให้เพื่อนๆ ทุกคนมีความสุขในปีใหม่นี้นะจ๊ะ

 

Happy New Year 2009

           Kae ^_^

กลับมาค้นข้อมูลในบล็อก เพื่อจะหาสถานที่พักผ่อนวันหยุดรัฐธรรมนูญ

แต่ดันไม่ได้เขียนชื่อสถานที่ที่วังน้ำเขียวเอาไว้ เสียดายสุดๆ

ลงแต่รูปตอนหน้าบาน ง่ะ ง่ะ ง่ะ

 

หาไปหลายเดือน จึงได้อ่านข้อความของหลายๆ เดือน

อ่านแล้วก็จำได้บ้างจำไม่ได้บ้าง

ยังรู้สึกถึงความรู้สึกอยู่บ้าง หลงลืมไปบ้าง

 

แต่เสียดายจังที่ไม่ได้เขียนให้สม่ำเสมอกว่านี้

เพราะอ่านทีไร ก็ยิ้มได้ทุกที

 

วันคืนเก่าๆ ทำให้เรายิ้มได้

ปีนี้ฟิตกินเจ

ทำแล้วก็ดีกับกายและใจ แถมได้วินัยอีกต่างหาก

อาหารเจก็หากินง่ายขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก  เดินไปทางไหนก็เห็นแต่ธงเจ

ถึงแม้ว่ารสชาติมันจะเลี้ยนๆ ไปหน่อย แต่ถ้าเติมพริกเข้าไปก็พอจะอร่อยอยู่

 

มีอยู่วันนึง  ไปกินอาหารเจที่สวนหลวงแถวสามย่าน

คนเยอะมากกกกกกกเลย 

อาหารร้านที่กิน (ร้านรุ่งโรจน์ ซึ่งปกติไม่เคยเลือกที่จะกินร้านนี้เลย)

ก็ทำอร่อยดี  ไม่ว่าจะเป็นผัดผักบุ้ง  ต้มยำ  ผัดผักกาดน้ำมันหอย

อร่อยดีทีเดียวเชียว

 

อีกวันนึง  ปรีชาพาไปกินร้านนายเอ็กซ์ที่เยาวราช 

อาหารเจระรานตา  เลือกกันไม่หวัดไม่ไหว  แต่แอบแพงนิดนึงนะ

(ข้าวราดกับ 2 อย่าง ตั้ง 50 บาทแน่ะ)

แต่ก็อร่อยดี  ^_^

 

พอได้เข้าสู่วงการเจ  ก็รู้สึกว่าคนกินเจกันเยอะมาก

ทั้งคนสูงอายุและวัยรุ่น  กินกันอยู่มากหลาย

ถ้าเราไม่ได้ลองกินเจ  เราก็คงไม่รู้ว่าคนตั้งเยอะแยะที่เค้ากินกันเนอะ

 

แต่ที่น่าแปลกก็คือว่า  เราฝันว่าเรากินอาหารอย่างอื่นที่ไม่ใช่เจ

ฝันมา 2 - 3 วันแล้วด้วย  สงสัยเป็นเพราะการที่เราไปกินแลคตาซอย

โดยที่นึกคิดเอาเองว่ามันทำมาจากถั่วเหลือง คงเป็นเจมั้ง

ฮือ มารู้อีกทีตอนกินเสร็จแล้วดูข้างกล่อง แป่ว ผสมนมด้วยยยยย

ซวยไป

 

แต่ก็ดี ดี  ดี อิ่มบุญ อิ่มใจ  โมทนาสาธุเร็ววววว